Sanki z kierownicą – czym różnią się od klasycznych sanek?

Przez dekady na pagórkach królowały sanki drewniane lub metalowe, w których kierunek jazdy wyznaczało się balansem włąsnego ciała lub siłą nóg. Jednak rozwój sprzętu sportowego wprowadził do świata zimowych zabaw rozwiązania inspirowane motoryzacją. Sprawdź, w jaki sposób modele wyposażone w układ sterowania zmieniają sposób poruszania się po śniegu.

Podstawowa różnica między tradycyjnymi płozami a nowoczesnym sprzętem tkwi w sposobie manewrowania. W klasycznych modelach zmiana kierunku wymaga od zjeżdzającego sporej aktywności fizycznej – należy przechylać tułów lub hamować jedną z nóg, co często kończy się wytraceniem prędkości. Wybierając sanki z kierownicą, otrzymujesz do dyspozycji ruchomą przednią płozę (lub zestaw nart), która reaguje na każdy ruch dłoni.

Taki układ sprawia, że omijanie przeszkód, takich jak wystające korzenie czy inni uczestnicy zabawy, staje się znacznie łatwiejsze i bardziej intuicyjne. Kierownica połączona z układem skrętnym pozwala na pokonywanie łuków z dużą precyzją, bez konieczności schodzenia z siedziska czy dotykania stopami podłoża. Dla wielu młodszych użytkowników jest to element, który dodaje zabawie realizmu i pozwala poczuć się jak za sterami prawdziwego pojazdu.

Sanki drewniane opierają swoją stabilność na ciężarze i solidności materiału. Są one zazwyczaj odporne na duże obciążenia, ale ich waga bywa odczuwalna podczas wchodzenia pod górę. Sanki sterowalne, często nazywane nartosankami, opierają się na ramie wykonanej z lekkich stopów metali lub wytrzymałych tworzyw sztucznych.

Płozy w modelach z kierownicą przypominają krótkie narty. Ich szeroki profil sprawia, że sprzęt nie zapada się w miękkim, świeżym puchu tak głęboko, jak wąskie, stalowe szyny tradycyjnych sanek. Z drugiej strony, klasyczne sanki lepiej poradzą sobie na mocno oblodzonych ścieżkach, gdzie cienka metalowa krawędź łatwiej „wgryza się” w twardą nawierzchnię.

Ważnym aspektem odróżniającym oba typy sanek jest podejście do zatrzymywania się. W modelach tradycyjnych hamulcem są zazwyczaj Twoje własne buty. Wymaga to siły i może być mało skuteczne na stromych zboczach. Konstrukcje sterowalne są niemal zawsze wyposażone w zintegrowany hamulec nożny. Dwie metalowe lub plastikowe dźwignie wbijają się w śnieg po naciśnięciu pedału, co pozwala na gwałtowne zatrzymanie pojazdu nawet przy sporej prędkości.

Podsumowując, klasyczne sanki są rozwiązaniem uniwersalnym – sprawdzą się zarówno podczas zjazdów, jak i na spokojnym spacerze, gdy rodzic ciągnie dziecko za sznurek. Modele z kierownicą są sprzętem typowo zjazdowym. Ich niska sylwetka i sportowa charakterystyka sprawiają, że nie nadają się one do transportu maluchów w drodze do przedszkola, ale za to oferują zupełnie inny poziom wrażeń na wzniesieniach. Wybierając konkretny model, zwróć uwagę na ergonomię siedziska oraz możliwość regulacji odległości kierownicy od siedzenia. 

/Artykuł sponsorowany/